การปกป้องชีวิตและสุขภาพของมนุษย์และสัตว์เป็นประเด็นที่แพทย์และผู้เชี่ยวชาญในสาขาต่างๆ (ชีวเคมี ชีวฟิสิกส์ ชีววิทยา ฯลฯ) ให้ความสนใจมาโดยตลอด การพัฒนาวิธีการรักษาโรคต่างๆ ที่ไม่รุกราน ไม่เป็นพิษ และปราศจากมลพิษ เป็นทิศทางที่นักวิทยาศาสตร์จากวงการแพทย์ทั่วโลกกำลังมุ่งมั่น ความพยายามร่วมกันของพวกเขาได้ค้นพบเทคโนโลยีใหม่ๆ รวมถึงเลเซอร์ เนื่องจากรังสีเลเซอร์มีคุณสมบัติพิเศษ คือ มีความเข้มสูงสุดเพียงจุดเดียว มีความสัมพันธ์กัน และมีทิศทาง จึงได้รับการประยุกต์ใช้ในทางการแพทย์ของมนุษย์และสัตวแพทย์อย่างประสบความสำเร็จ
การใช้เลเซอร์ครั้งแรกในสัตวแพทย์คือการผ่าตัดคอของสุนัขและม้า ผลลัพธ์ที่ได้จากการศึกษาในช่วงแรกนี้ได้ปูทางไปสู่การใช้เลเซอร์ในปัจจุบัน เช่น การผ่าตัดตับในสัตว์ขนาดเล็ก การผ่าตัดไตบางส่วน การผ่าตัดเนื้องอก (ในช่องท้อง เต้านม สมอง) ขณะเดียวกัน การทดลองใช้เลเซอร์เพื่อการบำบัดด้วยพลังงานแสงและการบำบัดด้วยแสงเลเซอร์สำหรับเนื้องอกในสัตว์ก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
ในด้านการรักษาด้วยพลังงานแสง มีงานวิจัยตีพิมพ์เพียงไม่กี่ชิ้นที่ศึกษาเกี่ยวกับเซลล์มะเร็งหลอดอาหารในสุนัข เซลล์มะเร็งในช่องปาก มะเร็งต่อมลูกหมาก มะเร็งผิวหนัง และเนื้องอกในสมอง งานวิจัยจำนวนน้อยนี้บ่งชี้ถึงข้อจำกัดของการรักษาด้วยแสงในด้านมะเร็งวิทยาทางสัตวแพทย์ ข้อจำกัดอีกประการหนึ่งคือความลึกของการทะลุทะลวงของรังสีที่มองเห็นได้ ซึ่งหมายความว่าการรักษานี้สามารถใช้ได้กับมะเร็งผิวเผินเท่านั้น หรือต้องใช้การฉายรังสีในระดับลึกด้วยใยแก้วนำแสง
แม้จะมีข้อจำกัดเหล่านี้ การศึกษาทางคลินิกแสดงให้เห็นว่าการบำบัดด้วยพลังงานแสงที่จำเป็นต่อประสิทธิภาพการรักษาเท่ากันนั้นมีข้อดีบางประการเหนือกว่าการบำบัดด้วยรังสี ดังนั้น คาดว่าการบำบัดด้วยแสงจะกลายเป็นทางเลือกใหม่ในทางการสัตวแพทย์ ปัจจุบันมีการนำไปประยุกต์ใช้ในหลายสาขาแล้ว
อีกหนึ่งด้านของการประยุกต์ใช้เลเซอร์ในทางการแพทย์คือ การรักษาด้วยแสงเลเซอร์ ซึ่งริเริ่มโดย MESTER และคณะ ในปี 1968 การรักษานี้ได้ถูกนำมาประยุกต์ใช้ในด้านสัตวแพทย์ เช่น โรคกระดูกและข้อ (เช่น โรคข้ออักเสบ โรคเอ็นอักเสบ และโรคข้ออักเสบ) หรือบาดแผลจากการแข่งม้า โรคผิวหนังและฟันของสัตว์เลี้ยงในฟาร์ม รวมถึงโรคจอประสาทตาอักเสบเรื้อรัง โรคเอ็นอักเสบ โรคเนื้องอก และบาดแผลเล็กๆ และแผลในสัตว์เล็ก
วันที่โพสต์: 10 สิงหาคม 2566